 |
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
 |
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|
|
|
Oficjalny patner:
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
Historia firmy
Poprzednikiem obecnej BBG-Bootsbau była założona w 1890 roku przez Clausa Engelbrechta firma budowy łodzi. Przez blisko 50 lat budowano w niej Yachty i łodzie turystyczne. Z chwilą wybuchu II wojny światowej wymuszono zmianę produkcji na cele militarne, produkując między innymi łodzie torpedowe, poszukiwacze min itp. Po zakończeniu wojny wytwarzano na terenie firmy obuwie plastikowe. Doświadczenia wynikające z faktu przetwarzania plastikowych laminatów, wykorzystano pózniej, w momencie spadku zapotrzebowania na obuwie z tworzyw sztucznych. W roku 1949 po przebudowie zakładu, rozpoczęto ponownie budowę łodzi. Pierwszą powojenną produkcją była Gutasit - łódz wiosłowa składająca się z "plastikowej skóry" naciągniętej na drewniane ożebrowanie.
|
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Również w 1949 roku wyprodukowana została pierwsza jedynka wioślarska, stając się także szlagierem w sprzedaży. Ponieważ w ówczesnym czasie nikt inny nie budował łodzi z drewnianych laminatów zapotrzebowanie na nie było znaczne. Koniecznością stało się przejęcie nowych hal produkcyjnych w okolicach Müggel-Spree, gdzie łodzie są wytwarzane do dzisiaj. W roku 1956 firma została przekształcona w będacy własnością skarbu państwa (NRD) VEB Yachtwerft Berlin gdzie nadal produkowano sprzęt wodny różnego typu. |
 |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
| W początkach lat 70-tych została zbudowana pierwsza łódz wioślarska z kompositu. Kadłub łodzi zbudowano głównie z włókien szklanych połączonych z epoxydem, a wnętrze stanowiło drewniane ożebrowanie (wręgi) i drewniane rozpórki. W tym czasie powstały również wyróżniające się szarym kolorem kadłuby łodzi, na których startowały czołowe osady z państw bloku wschodniego. Łodzie z kompositu były o tyle lepsze , że w krótkim czasie wyparły z produkcji tradycyjne łodzie z drewna, których to produkcję wstrzymano w 1976 r. W tym samym roku reprezentacja NRD startująca na łodziach Yachtwerft Berlin, zdobyła 9 z pośród 16 złotych medali podczas Igrzysk Olimpijskich w Montrealu. Reasumując, w latach 1950 do 1990 reprezentacja NRD startując wyłącznie na łodziach Yachtwerft Berlin zdobyła na Igrzyskach Olimpijskich i Mistrzostwach Świata łącznie 583 medale. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
Efektem tak wielkiej liczby zdobytych na naszych łodziach medali, była nasza produkcja, którą w 88% kierowaliśmy na export. Głównym odbiorcą były kraje ówczesnego bloku wschodniego, gdzie na naszym sprzęcie startowały głównie reprezentacje narodowe. Dopiero z rokiem 1981 rozpoczął się export naszych łodzi do Europy Zachodniej, głównie RFN, i wyniósł w roku 1990 ca. 6%. Ponieważ łodzie Yachtwerft Berlin były znanym i znaczącym produktem exportowym, ich produkcja jak i rozwój technologiczny mogły liczyć na silne wsparcie ze strony państwa. W konsekwencji tego stało się możliwym , że wdrażane materiały i nowe formy łodzi byly sukcesywnie rozwijane i testowane. Ponadto sukcesy wioślarzy i wioślarek NRD najlepiej świadczyły o klasie naszych łodzi. Na przestrzeni lat 1956 do 1990 wyprodukowano 15.633 łodzie wioślarskie, co stanowi 460 rocznie lub ca. 2 łodzie dziennie. Dzięki dobremu zbytowi naszej produkcji jak i dobrej jakości naszych łodzi, udało nam się stosunkowo dobrze przetrwać zawirowania związane ze zjednoczeniem Niemiec. Naturalnie zmieniło się bardzo wiele: stan zatrudnienia zmniejszył się wydatnie a miejsca produkcji jak i potenciał firmy są dzisiaj nie do poznania. W 1990 roku Teuhand (urząd do spraw prywatyzacji) przekształcił VEB w GmbH ( spółkę ) o nazwie BBG Bootsbau Berlin GmbH. Po zakończeniu zimnej wojny i opadnięciu żelaznej kurtyny stało się możliwym połączenie wschodnioniemieckiego doświadczenia, nauki i rozwoju z zachodnimi, wysokimi technologiami. Wraz z nową nazwą, renomowanym potencjałem i nowoczesną produkcją, mając przed sobą realia wolnego rynku zdecydowaliśmy się na naszą firmową barwę - czerwień - która winna symbolizować siłę, progresywność i dążenie do technicznego postępu. Czytającym polską wersję storny internetowej BBG Bootsbau Berlin należy przypomnieć, że łodzie Yachtwerft Berlin znane były w Polsce pod nazwą "wschodni Pirsch". Godzi się również wspomnieć, że sprzęt wioślarski z Berlina jest w naszym kraju od lat dostępny a sukces polskiej ósemki juniorów ( złoty medal na Mistrzostwach Świata w 1999 roku ) świadczy o nieustającym zainteresowaniu tymi łodziami. |
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
